Geluksmomentje.

Snelstappend loop ik de schoolpoort uit. Ik merk op dat ik een enorme verbetering heb gemaakt wat snelstappen betreft. Met een heerlijk broodje mozzarella – pesto in het vooruitzicht, glip ik tussen de mensenmassa die zo snel mogelijk van een uurtje vrijheid wil genieten door. De smalle stoep wordt voor even overspoeld door kuierende zeventien – achttien jarigen. Ik hups van de stoep af en schrijd de sliert voorbij.

Tot mijn vreugde is de broodjeszaak nog zo goed als leeg. Opgelucht en met een zweempje trotsheid wacht ik op mijn bestelling. Twaalf minuten nadat ik het lokaal achter me liet loop ik al terug over de nu rustigere stoep.

Plots beschijnt een bundel zon -echte warme, fijne zon- mijn gelaat. Ik kijk naar boven en zie de rode rand van het knalrode hoedje van mijn mama dat ik draag vandaag en vervolgens de knalblauwe lucht. De bouwwerf aan de overkant van de straat is niet langer grauw en modderig maar baadt in het licht en kleurenpracht. Zelfs de stoep lijkt op te fleuren.

Ik glimlach en geniet met de ogen gesloten van de warmte op mijn aangezicht. Van de oh zo fijne warmte die zich verspreidt in heel mijn lijf.

 

De lente is in aantocht en dat maakt me blij. (kleine) Geluksmomentjes als deze wil ik koesteren. 

Wat was jouw laatste geluksmomentje? 

 

Liefs, Laura.

 

Advertentie

5 gedachten over “Geluksmomentje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s