een tevreden hobbitje

Zo voel ik me op dit moment. Dit gevoel van intense tevredenheid overviel me daarnet, tijdens het ‘studeren’ aka met frans boek op schoot youtubevideo’s kijken en muziek van Bonobo luisteren. Ik poste deze kleine gedachte prompt op twitter en veranderde mijn insta-bio. En toen dacht ik: ‘Laat ik ook nog eventjes iets schrijven op mijn blog’.

19113174_828953900591499_1191492320_n
credits: Stef Adams

Het was stil hier. Dit kwam niet enkel omdat de maand mei in teken stond van selflove, maar ook door de laatste, drukke weken van het schooljaar die aangebroken zijn. Ik heb op dit moment al 3 examens achter de rug, nog 2 heavy weken te gaan en dan sluit ik deze lange periode die nu voorbij leek gevlogen af. Heel vreemd allemaal, maar ook opwindend en beangstigend.

leuke video 1 ❤

In ieder geval: Ik voel me goed. Ik ben blij. Ik ben blij in mijn hoofd en ook een beetje met mijn lijf. Ik probeer dit goed gevoel (niet te krampachtig) vast te houden. Genieten ondanks al dat studeren.

leuke video 2 ❤

Ik kijk zo hard uit naar wat komen gaat. Na de examens doe ik mee in een voorstelling van een theatergroep uit Antwerpen, Laika. Ik ga met het gezin een weekendje naar Amsterdam en met mijn vrienden naar Barcelona.

hoe voel jij je op dit moment? ben je ook volop aan het studeren? 

 

Liefs, Laura.

Proberen

Dat is wat ik ga doen. Voor de zoveelste keer.

Soms wordt ik er erg moedeloos van. Melancholisch ook. Gewoon verdrietig. Of boos op mezelf.

Het blijven proberen, dat is het enige dat ik kan doen.

03-15

31 days of yoga

thee

work-outen/ hoela-hoepen/ lopen

fruit

lezen

Bovenstaand lijstje gaat me hopelijk daar bij helpen. Ik heb vandaag de eerste video van Adriene’s ’31 days of yoga’ aangeklikt en dat was heel fijn. Ook thee maakt me blij, en fruit, en lezen. En nog wel meer fijne dingen.

Dus ga ik het gewoon proberen.

 

Liefs, Laura x

Italiëreis 2017

Hehe, hier ben ik weer!

Afgelopen zondag was het Pasen, wat niet enkel betekende dat de 40 dagen zonder vlees waren afgelopen maar ook de vakantie. Omdat het de dag erop Paasmaandag was heb ik gelukkig kunnen genieten van nog een extra dagje vrijheid. Nu ja, vrijheid… Het stond vooral in het teken van voorbereidingen maken voor school. Het einde is in zicht, binnen een paar maanden ben ik afgestudeerd!

Op 28 maart vertrok ik samen met een boel 6de jaars van mijn school voor 12 dagen naar Italië. Het was een prachtige reis, boordevol avontuur, cultuur, lekker eten,… Ik ben thuisgekomen met mijn hoofd volgepropt met herinneringen. Vandaag probeer ik er zoveel mogelijk te delen!

DSC_0122 Doorgaan met het lezen van “Italiëreis 2017”

Laatste 100 dagen !

Het is ondertussen al twee weken geleden (applausje voor mijn plannen!) maar alsnog vind ik dat het hier op mijn blog niet mag ontbreken: Een artikel van een van de leukste weken uit mijn schoolcarrière!

Voor degene die niet weten wat ‘100 dagen’ is: Hier in België worden de laatste 100 dagen voor het afstuderen van het middelbaar stevig gevierd! Bij ons op school houdt dat in dat je een hele lesweek verkleed mag komen, er wordt een trui ontworpen, donderdagnacht is het feest (de 101 dagen :’) ), vrijdagochtend is het dan een megaontbijt op school waarna alle klassen een klasdans doen en een speech opdragen aan de leerkrachten. Daarna komen van alle scholen de 6de jaars samen in het jeugdhuis en wordt koers gezet naar de échte 100 dagen fuif 😀 .

Iedereen kijkt er jaren naar uit, en ik moet zeggen dat het ook echt de moeite was. Ik heb mij deze week zo hard geamuseerd! Als je benieuwd ben naar mijn kostuums raad ik je aan om zeker verder te lezen 🙂 .

faces
Doorgaan met het lezen van “Laatste 100 dagen !”

Zelfreflectie

DSC_0043

Ik denk dat dat het goede woord is.

 

Je kunt jezelf zo goed dingen wijs maken.

 

Dat het allemaal wel goed gaat. Dat je niks hebt om over te klagen.

Dat het goed moet gaan. Dat je niet wilt klagen omdat je bang bent.

Bang zijn voor reacties.

Bang zijn voor gesprekken.

Bang zijn voor blikken.

Bang zijn voor beoordelingen.

Bang zijn voor oordelen.

Bang zijn van anderen.

Bang zijn van jezelf.

Mijn probleem is dat ik erg veel wil. Ik wil vooruitgang. Ik stel doelen op die haalbaar zijn. Maar juist omdat ze doelen zijn, lijk ik ze niet te halen.

Ik word teleurgesteld in mezelf.

Ik weet niet goed hoe ik mezelf bij elkaar moet rapen. Hoe ik mijzelf graag kan zien. Oprecht graag kan zien.

Blij kan zijn, oprecht blij kan zijn.

x

 

Photograpy Challenge ’18’

Op 20 januari – mijn achttiende verjaardag – begon ik met een photography challenge. Eentje die een jaar zal duren. Met andere woorden, ik zal na een jaar in beelden mijn achttiende levensjaar hebben vastgelegd. Door elke dag mijn camera in handen te hebben hoop ik ook mezelf wat te verbeteren op vlak van fotografie!

Mijn doel is dus om elke dag foto’s te maken. En als het nu een dag (of langer) niet lukt, so be it.

Benieuwd naar het resultaat van mijn eerste maand? Klik snel op ‘meer lezen’.

Enjoy 🙂

01-20 Doorgaan met het lezen van “Photograpy Challenge ’18’”

Geluksmomentje.

Snelstappend loop ik de schoolpoort uit. Ik merk op dat ik een enorme verbetering heb gemaakt wat snelstappen betreft. Met een heerlijk broodje mozzarella – pesto in het vooruitzicht, glip ik tussen de mensenmassa die zo snel mogelijk van een uurtje vrijheid wil genieten door. De smalle stoep wordt voor even overspoeld door kuierende zeventien – achttien jarigen. Ik hups van de stoep af en schrijd de sliert voorbij.

Tot mijn vreugde is de broodjeszaak nog zo goed als leeg. Opgelucht en met een zweempje trotsheid wacht ik op mijn bestelling. Twaalf minuten nadat ik het lokaal achter me liet loop ik al terug over de nu rustigere stoep.

Plots beschijnt een bundel zon -echte warme, fijne zon- mijn gelaat. Ik kijk naar boven en zie de rode rand van het knalrode hoedje van mijn mama dat ik draag vandaag en vervolgens de knalblauwe lucht. De bouwwerf aan de overkant van de straat is niet langer grauw en modderig maar baadt in het licht en kleurenpracht. Zelfs de stoep lijkt op te fleuren.

Ik glimlach en geniet met de ogen gesloten van de warmte op mijn aangezicht. Van de oh zo fijne warmte die zich verspreidt in heel mijn lijf.

 

De lente is in aantocht en dat maakt me blij. (kleine) Geluksmomentjes als deze wil ik koesteren. 

Wat was jouw laatste geluksmomentje? 

 

Liefs, Laura.