Recensie ‘Het Smelt’ & ‘Het meisje in de trein’

Ik ziet hier tevreden achter mijn opgeruimde bureau in mijn opgeruimde kamer vol afgestofte, fijne spulletjes. Ik heb zin om een artikel te typen, in te plannen en dan lekker in mijn bedje te kruipen. Na misschien nog een stukje te hebben gelezen. Morgen moet ik vroeg op, om half 6. Want om 7 uur begin ik al met werken (JA 7 UUR JA), gelukkig heb ik om half 4  gedaan. Heb ik nog wat aan de dag. Ik ga lekker sporten, lezen, blogjes typen.

Vandaag heb ik een boekenreview voor jullie. En niet van 1 boek, maar van 2! Allebei zijn het hypes (geweest), en dat maakte me wantrouwend, maar ook nieuwsgierig. Meestal lees ik zo’n boeken gewoon lekker niet. Ondertussen heb ik ze allebei al een tijdje uit en kun je hieronder lezen wat ik er van vind!

DSC_1535Paula Hawkins – Het meisje in de trein

DSC_1544

Vorig jaar kon je niet naast dit boek kijken. Je zag het overal, in de boekhandel, op social media. De commentaren waren/ zijn lovend en iedereen las het. Ik las het toen niet, gewoonweg omdat ik de tijd niet had en het boek op zich me niet echt aansprak (ook al wist ik eigenlijk niet waar over het ging). Een jaar na de grote ‘hype’ rond ‘het meisje in de trein’ krijgt dit boek nog altijd een mooi plekje in de boekhandel. Omdat ik meer buiten mijn comfortzone wil gaan wat lezen betreft, besliste ik om het toch een kans te geven.

De cover geeft een spannende indruk, ‘het meisje in de trein’ klinkt me mysterieus en dramatisch in de oren. De achterflap was een beetje vaag en gaf niet veel prijs, wat me aan zette om te gaan lezen. Maar om eerlijk te zijn viel het verhaal me al vanaf in het begin tegen.

Ik had echt een ‘meisje’ verwacht zeg maar, slim, mysterieus, onopvallend. Rachel, het hoofdpersonage is allesbehalve een meisje in mijn ogen, het laatste wat ik had verwacht was een alcholiste. Haar wereld is saai, een beetje zielig zelfs. Maar kom, het kan nog spannend worden toch?

Dat word dit boek (tegen het einde) zeker, maar door het ‘dagboekachtige’ vertelstandpunt wist het me niet echt mee te slepen. Wat opmerkelijk  is aan dit boek,  is dat geen enkele van de personages mijn sympathie kon winnen. Af en toe kon ik iemand een beetje leuk vinden, maar dan verpestte hij of zij het weer. Oh ja, een iemand vond ik echt leuk; de ‘rosse man’  die Rachel een paar keer tegen komt, spijtig dat hij geen grote rol in het verhaal speelt. Alle personages zijn totaal verschillend in denken en doen, en toch hebben ze allemaal iets ‘zieligs’ over zich. Dat maakte het voor mij zwaar en weemoedig om te lezen.

Ik snap dat mensen dit een topboek vinden, maar mij kon het niet bekoren.

 

Lize Spit – Het Smelt

DSC_1549

Ondanks deze debuutroman van Lize Spit ook een ‘donkere’ en ‘ruige’ kant heeft, kon hij mij meer bekoren dan ‘het meisje in de trein’!

Een jonge vrouw keert na jaren terug naar haar geboortedorp, met een blok ijs in haar kofferbak. Haar doel; wraak nemen op het hele dorp. Waarom? Door ‘iets’ dat haar in die ene zomer overkomen is. Het boek bestaat grotendeels uit flashbacken, afgewisseld met het ‘heden’. Het verhaal speelt zich grotendeels af in ‘de Kempen’, wat maakte dat ik me heel goed kon voorstellen hoe de omgeving er uit zag. Ik herkende uitdrukkingen, beschrijvingen, relaties,… die typisch zijn voor een ‘boerendorp’, wat voor mij een leuk extraatje was.

Wat eerst lange, zinloze beschrijvingen en gedachtegangen lijken, blijken tegen het einde belangrijke puzzelstukken van het geheel te zijn. De personages zijn een voor een, belangrijk of niet belangrijk, allemaal met precisie uitgewerkt. Ik moest er in het begin even inkomen, maar mevrouw Spit heeft me ingepakt met haar meeslepende, pittige schrijfstijl. Eenmaal ik in het verhaal zat, kon ik er ook niet meer uitkomen. Na de helft wordt het spannender en spannender, smeriger en smeriger. Met ingehouden adem heb ik zitten lezen, ondanks de walging kon ik maar niet stoppen.

En dan opeens is dat (dikke) boek uit. Verbluft las ik het laatste stukje nog eens opnieuw. Toen heb ik even voor me uit gestaard. Ook al zie je (sommige) ontknopingen aan komen, als ze dan eindelijk daar zijn, blijft het een soort ‘shock’.

Ik wil wel even zeggen, dat als je dit boek gaat lezen, je niet moet beginnen met torenhoge verwachtingen. Als je dat wel doet, is er de kans dat het tegen valt, en dat zou zonde zijn. Niet dat het niet goed is, integendeel! Maar ik merk dat als boeken tot ‘perfect’ en ‘wauw’ gebombardeerd worden, veel mensen dan teleurgesteld zijn. Ik begin elk boek, elke film, met een open blik, zodat je het ook goed kunt laten binnenkomen en beoordelen, zonder een van vooraf gevormd oordeel, snappen jullie? Of is dit raar?

Ik raad dit boek aan iedereen aan die eens een ‘typische’ roman wilt lezen, maar met een vernieuwend kantje!

 

Zie zo, dan zit het er al weer op! Hopelijk was het een beetje interessant om te lezen en laat zeker hieronder achter of jij een van deze boeken hebt gelezen of wilt lezen!

 

Liefs, Laura.

Advertentie

9 gedachten over “Recensie ‘Het Smelt’ & ‘Het meisje in de trein’

  1. Het is altijd wel leuk om iets vernieuwd of een nieuwe style schrijven te lezen. Klinkt heel apart en bedankt voor je tip om dit boek te lezen. Je hebt groot gelijk smaken verschillen inderdaad🤗🤗💋💋

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat een goeie review! Mijn mama heeft ‘het smelt’ net gekocht en is er inderdaad een beetje van teleurgesteld omdat iedereen het zoveel lof toezwaaide. Het is een goed boek, maar ze moest zich wel worstelen door het begin zei ze. Ik ga het alvast zeker lezen! En bij het meisje in de trein volg ik je mening volledig 🙂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s